AN.

İnsanlara ve her şeye fazlasıyla anlam yükleyenler derneği başkanı olarak bildiriyorum ki burası pek eğlenceli değil. Bazen benim için büyük anlamlar taşıyan bir olay, bir başkası için sıradan bir durum olabiliyor. Heyecanımı, derdimi, mutluluğumu sevdiğim insanlarla hemen paylaşmak istiyorum. Çünkü sevdiklerinle bir şeyler paylaşabilmek hayatı anlamlı kılan şeylerden biri bence. Ama paylaştığım şeyle ilgili beklediğim heyecanı karşı taraftan göremeyince içimde bir şeyler kırılıyor. İçimde bir şeylerin filizlenmesi de kırılması da çok kolay ne yazık ki… Belki de insanlara karşı bu kadar beklenti içinde olmamalıyım, bilmiyorum. Hoş, kendimce öyle büyük beklentilerim de yok diye düşünüyorum. Belki de bu yalnızca benim düşüncem. Bunu da bilmiyorum.

Ben anı biriktirmeyi çok seven biriyim hatta buraya anılarım yazmaya başladım. Ama son zamanlarda artık anı biriktirmekten bile korkuyorum. Ya bu kadar fazla anlam yüklediğim insanlar hikayemin  geri kalanında yer almazsa... Ya beni paramparça edecek davranışlarda bulunurlarsa... Ya bütün bu güzel anılar gelecekte bir çöp yığınına dönüşürse... Ya… Ya… Ya... 

Ya'larla yaşarken farkında olmadan bugünü kaçırıyoruz. An'dan uzaklaşıyoruz. Zihnimiz bazen geçmişe takılı kalıyor. Bazense geleceği anlamlandırmaya çalışarak an'ı kaçırıyoruz. Belki asıl marifet her şeyi An'ın Sahibine bırakıp an'ı yakalayabilmekte… Zira her an, bir anıya dönüşmeye mahkûm. Şu an, bir saniye sonra bir anıya dönüşüyor. Bu yüzden yazıyor olabilmek güzel. Fakat gönül okunmak da istiyor. Başka bir deyişle görülmek ve duyulmak arzusu...😊 

Temmuzdan kalma bir anı
30.07.2026

Bu an'a eşlik eden şarkı: Barış Manço'dan Dönence.

"Simsiyah bir gecenin ortasındayım, yapayalnız."

🎶