İstanbul Gezim Bölüm 1

​  Şu an satırlarımı Kocaeli-Ankara hızlı treninde yazıyorum. Kulaklığımdan Cem Adrian fısıldıyor “Gülümse yalnızlığına inat.” “Kaybettiğin yılların hani var mıdır telafisi?” 

  Biraz bayram tatilimden ve İstanbul gezimden bahsetmek istiyorum. Bayramın birinci günü Büyük Ada’ya gittik. Kız kardeşlerimle beraber. -Öncelikle şunu belirteyim ben bedensel engelliyim. Yürürken, konuşurken, hareket ederken zorluk yaşıyorum. Ve bazı şeyleri yapabilmek benim için çok zor. - Adaya giderken vapura binecektik. İlk vapur yolculuğum olacağı için çok heyecanlıydım. Vapura girişte çok kibar bir beyefendi engelli kapısını açtı ve içeri girdim. Oturacak yer ararken gözümüze bir yaşlı teyzenin yanı takıldı . Oraya oturalım dedik. -Demez olaydık.- Teyze tek başına oturuyordu ama yanında üç kişilik boş yer vardı. Bir koltuğa çanta koymuştu. “Buralar dolu, buraya oturamazsınız, kızım gelecek.” dedi. Teyzeyle tartıştık. Ben oturdum. Ama sinirden titriyordum. Teyze hâlâ buraya oturmayın gibi şeyler söylüyordu. Teyzeye bağırdım biraz. Çok sinirlenmiştim. Kardeşim de öyle… Sonradan teyzenin 80 yaşında olduğunu öğrendik. Teyze bizden özür diledi. Sonradan üzüldük biz de. Sonuçta yaşlı kadın aklı başında olmayabilir. Teyze neden bize öyle davrandı hiçbir fikrim yok ama insan karşısındaki kişi en ufak empati belirtisi göstermeyince üzülüyor. 

   Ada çok güzeldi ama keşke daha az kalabalık olsaydı. Bayramda bize İstanbul ‘un boş olacağı söylenmişti. :) Kedilerle selamlaştık. Yeni çiçeklerle tanıştık. Kediler ve çiçekler içimde bir şeyleri canlandırıyor. Denizi ve martıları izledik.

Büyük Ada/Mayıs 2026

Büyük Ada/Mayıs 2026
Büyük Ada/Mayıs 2026
Büyük Ada/Mayıs 2026





   Dönüş için yarım saat güneşin altında ayakta ve kalabalıkta beklememizi ve yaşlı teyze ile olan tanışmamızı saymazsak çok mükemmel bir gündü. İlk kez vapura binmiş olmak ve Büyük Ada’yı görmek güzel bir deneyimdi benim için.

   Yaşadığım olaylardan kısa bir kesit sizinle paylaşmak istedim. Bu blogumda yayınlayacağım ilk yazım olduğu için heyecanlıyım. Konudan konuya atlamış da olabilirim. Velhasıl kelam ben buyum böyleyim. Haa bir de en büyük hayallerimden biri başarılı bir yazar olmak. Ama şu an daha çok geveze bir blogger gibi görünüyorum. :) 

   Kim bilir belki de tek takipçili blogger hesabımdan çok satan kitap raflarına yolculuk yaparım.

   İstanbul Gezim Bölüm 2 için takipte kalın. :)  Sağlıkla ve mutlukla kalın.

Yorumlar

  1. Hellooo :)

    Geç olsun güç olmasın. Yazılarını sabırsızlıkla bekliyorum. Bizi merakta bırakma.🥲

    Teyzeler teyzelerrr... Ah bu teyzeler. Keşke biraz anlayış ve empati olsa. Herkes için. Çok daha güzel olurdu. Ha bu arada kedilerle de bir tanışıklık olmuş, varsa fotoğraf da isterizzzz.😊​

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hiii!
      Ahh keşkee... Çağımız hastalığı "empati eksikliği" :(
      Fotoğraf olmaz mııı? Gönderdimm. :)

      Sil
  2. Öncelikle hoşgeldiniz :) Ben yeni geldiğinizi bilmesem ve sayfanıza baksam yeniden blog açmış eski blogger olduğunuzu düşünürdüm, çünkü sayfanız pek iç açıcı ve profesyonel görünüyor. :)) İlk yazınızı keyifle okudum, dilerim daha nicelerine nasip olur, yazmak ve yazmayı seven kişilerle bir araya gelmek bile nefes aldırıyor insana:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hoş buldummm. :) Güzel düşünceleriniz için çok teşekkür ederimmm. Gerçekten çok mutlu oldum. Yepyeni satırlarda buluşmak dileğiyle.

      Sil

Yorum Gönder