Yaprak Döker Bir Yanımız...🍂🍁

Ekimin on dördüncü gününden herkese selamlarrr. -Ekimi de yarılamışız neredeyse🥲-

Bugün hava yağmurlu ve oldukça soğuk. Gökyüzünde gri bulutlar süzülüyor. 🌧️

Göksel'in şarkısındaki Yalnız Kuş
/16.10.2026

Yaklaşık on gündür köydeyiz.

Sabah annemle kahvaltımızı yaparken izlediğimiz Müge Anlı’nın reklam arasında biraz da Yaprak Dökümü'nü açtık. -Sabah dediysem saat 12 suları.- Annem, Yaprak Dökümü izleyince üzüldüğünü ve sinirlendiğini söylüyor. “Keşke bütün kızlar okusa.” diyor. 😢 Sinir sistemini bozmak konusunda Müge Anlı’nın da Yaprak Dökümü’nden aşağı kalır yanı yok da neyse. -Müge Anlı’yı sevmiyorum aslında ama işlenen bazı konular ilgimi çekiyor.-

Yaprak Dökümü demişken, bu ay Kafa dergisinin konusu Yaprak Dökümü’ydü. Bunu gördüğümde heyecanlanmıştım. Kardeşim İ., 5 Ekim’de benim için bir D&R mağazasından dergiyi almak için mağazaya gitmişti fakat dergi stoklarda bitmiş. 🥲 -Millet yememiş içmemiş, dergi almaya mı gitmiş anlamadım.- İnternetten baktığımda da her yerde tükenmiş olduğunu gördüm. 12 Ekim’de tekrar stoklara gireceği yazılmıştı. Şu an sadece Kafa Dükkân'da var ama orada da neredeyse derginin fiyatı kadar kargo ücreti çıkıyor. O yüzden alıp almamak konusunda kararsızım. -Kargo parası ödemek nedense bana külfetmiş gibi geliyor.- Derginin kapağında “Nihayetinde, herkes ektiğini biçer.” yazıyor. Tam olarak dizinin ve hayatın özeti niteliğinde bir cümle aslında. Hakikaten de öyle... Hem mecaz anlamda hem gerçek anlamda herkes ektiğini biçiyor. Diziyi hâlâ izlemeyenler varsa öneririm. Sonlara doğru her Türk dizisi gibi sıkıcı ve saçma olsa da güzel bir diziydi. Tabii ki ben kitabını da okumuştum. -Reşat Nuri Güntekin’in ölümsüz eserlerinden yalnızca biri.- 160 sayfalık kitaptan 174 bölümlük bir dizi çıkarılmış olmasını bir yana koyacak olursak eski Türk dizilerinin tadı çok başka.

Kahvaltıdan sonra yağmur dinmişti. Biraz bahçeye indim. Elbette ki kedişlerimle hasbıhal ettik. -En çok da ekip sözcüsü Bücürto’mla.- Beni görünce ekip toplandı. :) Hepsi de birbirinden tatlı ve akıllı altı artı bir müdavimimiz var. Artı bir olan aslında bizim kedimiz değil. Kimin kedisi olduğunu da bilmiyoruz. Bizim kediler onu bahçede istemiyor, her seferinde dövüyorlar ama o asla gitmiyor. -Kıskançlık savaşları.- Artı bir de sürekli kendini bize sevdirmeye çalışıyor. -Hayvan da olsan ilgiye ve sevgiye ihtiyacın var.🥲- Tabii ki onu da besliyoruz. -Bu arada kedilerimizden birinin adı Ali Rıza, biz kısaca Aliş diyoruz ama. Kimse Yaprak Dökümü sevgimizi sorgulamasın.😀-

Artı Bir’in ve Bücürto’mun hangileri olduğunu söylememe gerek yok herhalde :)
-Fotoğrafta bir tek Tahiş yok-

:))

Bu da Tahiş'im :)

Bahçeye asıl inme sebebim, köye geldiğimizden beri açmasını gözlemlediğim kasımpatılarımızın yağmur sonrası fotoğraflarını çekmekti. Çiçeklerin ve yaprakların üzerinde kalan o yağmur damlalarını ve onları fotoğraflamayı çok seviyorum.

Fuşya kasımpatılarımızda giriş-gelişme :)

14.10.2026/ Fuşya kasımpatılar

“Ne ilk kasımımız ne ilk kasımpatı, ne son kasımımız ne son kasımpatı.” notuyla kasımpatı alamayınca kızlar. 🥲 -Hıhh, bizim kasımpatılarımız ekimde açıyor. 🙃-

Kasımpatı, ekim ve kasım aylarında çiçeklerini sergileyen bir bitki. Bizim bahçemiz de bundan nasibini aldı çok şükür. Kasımpatının çeşitli renkleri bulunuyor. Bizim bahçemizde şu an için fuşya pembesi, sarı ve bordo renkleri var.

14.10.2026/ Sarı kasımpatılar

16.10.2026/ Bordo kasımpatılar

Doğanın bu küçük gibi görünen ama her biri mucizevi olan olayları her defasında içimi kıpır kıpır ettiriyor. Bunları fotoğraflamak da benim için büyük bir zevk zaten. Renklerin büyülü dünyasında kaybolmak…

Nermin Yıldırım bir yazısında yaratıcıya ithafen “Sen, bu âlemi ne güzel yaratmışsın, baktıkça insanın kalbi göğsüne sığmıyor.” diyor. Ben de tam olarak bunu söylemek istiyorum fakat bu kadar güzel söyleyemiyorum.🥲 -Belki büyüyünce ben de Nermin Yıldırım olurum. :)-

Kasımpatı genel olarak mutluluk, uzun ömür, sadakat ve yeniden doğuş gibi anlamlarla ilişkilendiriliyormuş. Ama ülkeden ülkeye bu anlamlar değişebiliyormuş. -Bu kadar ansiklopedik bilgi yeter. :)-

Bir yandan yapraklar sararıp solarken bir yandan çiçekler açmaya devam ediyor. Yeniden doğuş anlamı buradan geliyor olmalı. Ve hayat da böyle değil mi zaten? Bir şeyler canlılığını yitirirken yepyeni şeyler filizleniyor.

Fuşya kasımpatılarımızda sonucumsu :)
/14.10.2026📸

Selda Bağcan’ın da dediği gibi: “Yaprak döker bir yanımız, bir yanımız bahar bahçe.”

“Yaprak döker bir yanımız, bir yanımız bahar bahçe.” temalı fotoğrafım.
/16.10.2026

Yapraklar dökülürken, yağmur da yağmışken tam kitap okuma havası vardı ama tek satır okuyamadım. 😢 “Kahpe” şarkısının sözleri nedeniyle tutuklanan sözde şarkıcı Level C5’e kitap okuma cezası verildiğini gördüm geçen gün sosyal medyada. Şöyle bir cezanın üstüme fırlatılmasına ihtiyacım var. Elbette bunun ödül mü yoksa ceza mı olduğu tartışılır. :) Bir şeyin kimine ödül, kimine ceza olması da bambaşka bir konu. Bu konuyu inşallah gelecek yazılarımda daha detaylı konuşuruz.

Şimdi biraz da pazartesi günü yaptığım şehriyeli tarhana çorbasını konuşalım. -Çünkü bunu konuşmasak olmaz.- İlk şehriyeli tarhana çorbası denememdi. Ve biraz zorlansam da başardım. Tadı da çok güzel oldu. -Çorbam ev halkından da yıldızlı pekiyi aldı.🤩-

Kardeşim İ.’nin deyişi ile “Çorba pro max”im :)
/12.10.2026

Bu havalarda tarhana çorbası tam bir şifa deposu bence. Havaların serinlemesiyle birlikte gribal enfeksiyonlar da arttı. -Annem ve babam da şifayı kaptılar.😪- Aman, dikkat edin kendinize.

Bir yanımız yaprak dökerken diğer yanımızdan rengârenk çiçeklerin filizlenmesi dileğiyle… Yaprakların dökülmesine engel olmamız mümkün değil, bari renkli çiçeklerin filizlenmesine dair umut tohumlarımız olsun.🌿

18.10.2026📸

18.10.2026📸

Zira nihayetinde herkes ektiğini biçiyor. Tabii ektiğimiz çiçek tohumlarından çiçekler filizlenirken istemediğimiz ayrık otları da bitebiliyor bir yandan da . Bize düşen ayrık otlarını olabildiğince temizlemek. Ayrık otlarını temizlemek zor olsa da çiçekler her şeye rağmen güzel... -Ayrık otlarıyla mücadeleye devam.-

Genel Not: Ben burada yağmur güzellemesi yaparak yazımı yazmaya başladığım vakitlerde ülkemizin Marmara Bölgesi’nde bir sel felaketi meydana gelmiş. -Akşam haberlerde gördüm.- Öncelikle selden etkilenen vatandaşlarımıza geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum, hayatını kaybedenlere Allah’tan rahmet diliyorum. İnşallah tekrarı yaşanmaz. Allah tüm masum canlı varlıkları kazadan, beladan, afetlerden korusun. Böyle acı olayların önlenebilir ihmaller yüzünden yaşanması ihtimali bile insanı derinden üzüyor. 😢

Demem o ki aynı olay, farklı yerlerde yaşayan insanların hayatlarını bambaşka şekillerde etkileyebiliyor. Bir yanda yağmura güzelleme yapan insanlar varken diğer yanda yağmur bir başkasının hayatını altüst edebiliyor.

Bugüne dair not (19.10.2026): Bugün hava güzel. Hâlâ köydeyiz. Biraz temizlik yaptıktan sonra bu yazımı tamamlamaya niyet ettim. Burası benim fotoğraflı günlüğüm. Bu da on sekizinci yazımdı. Yazımı tamamlamam beş günümü aldı. -Biraz mükemmeliyetçiliğimden, biraz da birkaç gündür kendimi halsiz hissetmemden dolayı...- Ama nihayetinde tamamladım. Ve son haliyle şu an karşınızda! Burada işim bittikten sonra kahvemi içip bahçeye ineceğim. -Birkaç gündür Bücürto’m ortalıklarda görünmüyor. Onu çok merak ediyorum.🥹 Umarım iyidir ve ben bahçeye indiğimde pıtı pıtı yanıma gelerek benden mama ister...-

Böylece bu yazımın da sonuna geldim. Bol fotoğraflı ve bol konulu bir yazı oldu. Biraz da çorba kıvamında. :)

19.10.2026/ SON...

(Bahçeye indiğimde Bücürto'm gelmedi.🥹)