Anısal 3: Uğruna Çakmak Kırdığım Makarna

   Herkese merhabalar, nasılsınız blogdaşlarım?

   Son günlerde hem çok yorgunum hem de  hastalığım henüz geçmedi.😢-Hatta bu yazıyı 12 Haziran’da taslak olarak yazmıştım. Ancak bugün paylaşabiliyorum sizinle.)

   Geçtiğimiz hafta annem ve babam hacdan geldi.🥹 (06.06.2026💝) O yüzden çok fazla misafir geliyor. Misafir iyi hoş güzel de nerde ne konuşacağını, ne kadar oturacağını bilmeyen insanlar söz konusu olduğunda ekstra yorucu oluyor.

   Annemlerin gelmesiyle birlikte köye gelmiştik geçen hafta. Yaz deyince köy sezonu açılıyor bizde ve bitmeyen tarla işleri...-Köyü seviyorum. Bitkilerin büyümesini gözlemlemeyi, kedileri sevmeyi, kuşları dinlemeyi...- (Bir sürü bir sürü kedim var. Bir başka yazım kediler üzerine olacak inşallah.)😻

   Bugün akşam annemler tarlaya gidecekti. Yemeği ben hazırlayayım dedim. Yemek dediğim makarna. :) -Yapabildiğim ender yemeklerden.- Annemler gittikten sonra ajandamı yazdım. Şükür kalabalıktan sıyrılıp biraz kendimle geçirebileceğim bir zamanım olmuştu. -Ajandayı kısmen günlük gibi kullanıyorum ama ajanda ruhunu seviyorum. Tabii bu ajandayı bana hediye eden kişiyi daha çok seviyorum. "Ajanda almak istiyorum ama çok pahalı." dedikten bir süre sonra kapımda içinde istediğim ajandanın olduğu çok güzel bir kutu vardı ve kalbimde bir şeyler filizlenmişti.-🌿 Böyle hissettiren insanlar gerçekten iyi ki var. Ve böyle olduğunda yazı yazdığınız şey bir ajandadan çok daha fazlası oluyor.❤️

Canım İpek’in güzel hediyesi 

    Haa, ne diyordum. Makarna. Makarnadan ajandaya nasıl geçtim sahi? Tam bugünü yazıyordum. Saat de 19.30 olmak üzereydi. Bizimkiler 20.00'dan önce gelmezler biliyorum. Sıcak sıcak yeriz diye makarnayı ocağa 19.30 gibi koyayım demiştim. Bir iki satır yazım kaldı, onu da yazayım da kalkarım, diyordum.

Bom... 💥 

Ne oldu? 

Elektrik gitti.

Hay Allah!

-Teknolojinin kölesi olmuşuz. Elim ayağıma dolandı.- Çaydanlık bulup ocağa su koydum. Çakmakla tüpü yaktım. Çaydanlık tamam. Şimdi bir de tencerenin altını yakmam gerek.

Çat...💥

Ne oldu?

   Çakmak kırıldı. Ama yanmaya devam ediyordu. O an önemli olan da buydu. Çakmak çok tanıdıktı. 🥲 -“iç ışığı kırık ama yanıyor.”- 🥲 Neyse bu konuya girersek çıkamayız.

   -Son günlerde o kadar çok şey kırdım ki… Nazar değdiğine inanasım geliyor. Çünkü bu kadar sakarlığı tek başına açıklamakta zorlanıyorum.😅-

   Çaydanlıktaki su kaynamaya başladı. O sırada elektrik geldi. Yaşasın! Hemen kettle’a su koydum ve olabildiğince hızlı bir şekilde makarnayı yaptım.

   Evet, uğruna çakmak kırdığım makarna hazır! Yanına da bir salata yapalım. Immm… 😋Annemle babam geldiğinde yemeğimizi afiyetle yedik. Annem, salatanın yediği en güzel salatalardan biri olduğunu falan söyledi ama bence beni gaza getirmek için yapıyor. :) Tabii çok güzeldi orası ayrı.😊-Hiç mütevazi olamam. :)- 

Uğruna çakmak kırdığım o makarna :)

   Altı üstü bir makarna ve salata yapmışsın diyebilirsiniz ama bu sadece makarna değil. Emek, tek başına bir şeyler yapabilmenin mutluluğu içimde kıpır kıpırdı. Bir de emek verip yaptığım şey beğenilince değmeyin keyfime. :)

   Belki de mutluluk bazen tam olarak budur. Her şeye rağmen bir şeyler başarabilmek. Elektriğin gittiği, çakmağın kırıldığı bir akşamda bile sofraya sıcak yemek koyabilmek ve o yemeği ailenle birlikte yiyebilmek. 🤍 -Şükretmeyi hep unutuyoruz oysa şükredecek ne kadar çok şeyimiz var.-

Bu arada bu yazıyı tamamlayıp yayınladığım gün yani bugün çok daha iyiyim. Elhamdüllillah. Sizlere de sağlıklı ve güzel günler diliyorum.🌸

(Bu yazıyı okuyanların bir maşallahını alırım.)🧿